وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِدْرِيسَ إِنَّهُ كانَ صِدِّيقاً نَبِيًّا وَ رَفَعْناهُ مَكاناً عَلِيًّا [ 1 ] مرحوم « طبرسى » طاب ثراه مىفرمايد : منظور از كتاب همان قرآن است و « ادريس » جد پدر « نوح » مىباشد كه نامش در تورات « اخنوخ » ذكر گشته است و علت ناميدنش بدانجهت است كه بسيار به فراگيرى دروس حكمت الهى همت مىگمارد و او اولين كسى است كه با قلم نوشتن آغاز كرد و نيز گويند او خياط بسيار ماهرى بود و از علم نجوم و حساب و هيئت بهره‌اى داشت . و در تفسير « مكانا عليّا » دو وجه ذكر شده است اول رفعت شأن او به سبب گزينشش به سمت رسالت و نبوت پروردگار بود و ديگر اينكه او تا آسمان ششم عروج پيدا كرد و ابن عباس و مجاهد از اين جهت او را به مثابهء عيسى مىدانند . عده‌اى نيز گويند كه او ميان آسمان چهارم و پنجم قبض روح شد . [ 2 ] در « علل الشرايع » به نقل از « وهب » چنين نقل گشته است : « ادريس » مردى بود با

--> [ 1 ] سورهء مريم - آيهء 56 و 57 [ 2 ] مجمع البيان - مجلد 3 - ج 6 - ص 802